Kategori: Genel

Çok fazla akademik/makale tarzı bir dil kullanmasam bile diğer ülkelerde Trans ve İnterseks bireylere sağlanan “cinsiyet hakları” hakkında bir derleme yapma İHTİYACI hissettim. En azından evrensel olarak hangi haklara ulaşmayı kendimize hedef olarak koymalıyız, aslında anayasaya sadece cinsiyet kimliği yazdırmak yeterli midir? Ya da Türkiye dışında bakalım neler oluyor diye merak edenleriniz için hazırladım mis gibi. Ve ilk yazıyı hazırlarken bunu da bir yazı dizisi haline getirme ihtiyacı hissettim, çünkü Dünya üzerinde baya bir ülke var ve hepsi tek yazıda baya uzun bir yer kaplar, kendimi okutamam. E bilgi verirken sıkmamak benim için önemli. ARJANTİN Sıralamayı, size son zamanlardaki en favori ülkem olan ARJANTİN den başlamak istiyorum. Bakalım Arjantin ülkesinde trans ve interseks bireyler için neler yapılıyor? Şu Habere Göre 1 yılı aşkın süre öncesinde Arjantinde bir cinsiyet kimliği yasası devreye girdi. “LGBT hakları konusunda bir devrim niteliği taşıyan yasa, vatandaşların talebine göre herhangi bir koşul talep etmeden cinsiyet değiştirmelerine olanak sağlıyor.” Şimdi ne demek bu? İlk başta kafa karıştırıcı görülüyor olabilir, fakat kesinlikle bütün transeksüellerin çok işine yarayacak muhteşem bir kanun olarak göze çarpıyor. Yani, şimdi siz eril bir bedende doğdunuz diyelim. Fakat kendinizi kadın hissediyorsunuz, kadın olarak tanımlıyorsunuz ya. Tamam işte, çok basit bir şekilde dilekçenizi yazıyorsunuz, nüfus cüzdanımda da ben kadın olarak tanımlanmak istiyorum, ben bir kadınım diye. Evet evet, size güveniyorlar ve beyanatınıza bakarak size üzerinde “kadın” yazan ve size ait kimliği veriyorlar. Şaka gibi geliyor şu anda değil mi? Bütün hormon ve ameliyat masraflarına ve o sancılı sürece gerek kalmadan, insanları ikilemlere sokmadan cinsiyet değiştirmelerine

Gelmeyeyim hemen konuya. Aslında konunun geneli olan ötekileştirmenin ucu bucağı yok. Hele ki statü sahibi olmaya bu kadar hevesli, sadece statü farkına göre saygı/sevgi veya nefret hisleriyle hareket eden, dünyeviliğe bu kadar değer verip maneviyatta ultra düzeyde olduğunu iddia eden, dünyalar iyisi eşsiz insanların memleketinde… Ötekileşmezsen ŞAŞ! Bu kavramı ilk kez duyduysanız eğer(büyük ihtimalle zannetmem ama) size basit ama uzun bir ötekileştirme tanımı yapabilirim tabiki. Biz toplumda tek başımıza yaşamıyoruz, adı üstünde, TOPLUM. Bir siz varsınız, kendiniz yani. Buna BEN dersiniz. Sizin dışınızda kalan kişiye de “öteki” denir. Aslında öteki dediğin kavram gereklidir. Ben buyum derken bazı kavramlarda da ben bu değilim dersiniz ve kendinizi toplum içerisinde sınırları belli, tanımlı bir varlık haline getirirsiniz. Ben ve öteki, toplumun iki temel taşıdır. Aslında Bir atasözü vardır, bir elin beş parmağı “bir” değildir diye. Öteki dediğiniz sizden farklıdır, siz de ondan farklısınız, böylece birbirinizi tanımlı hale getirirsiniz. Fark ve farklı olma hali gereklidir. Fakat, ötekiLEŞTİRME ye gelirsek, genelde kişi bunu tek başına yapmaz. Birbirine benzer insanlardan oluşan bir kesimin, kendilerini ve onları o yapan özelliklerini standart, üstün, ideal görüp kendileri gibi olamayanları toplumdan dışlama çalışmasına verilen addır. Senin tanımlı bir biçimde var olmanı sağlayan o biricik, değerli ötekilerine resmen zulmediyorsun yani, işin kısası… Ötekileştirmek bize çeşitli kanalların da pekiştirmesiyle öğretilir. Çünkü kendin gibi olmayan tehlikelidir(yersen), ne yapacakları belli olmaz. Amaç hayattaki kötülüğe, pislik saçanlara karşı kendini koruyabilmektir(güya). Hangi kötülüğe? Tamam, şerefsiz çok, fakat ötekileştirdiklerimiz mi şerefsiz? Gerçekten aslında içimizde de, İÇİNİZDE DE gizleniyor olamazlar mı(asıl evleri orası, umulmadık taş baş yararmış hani)?

Şaşırmış olabilirsiniz, “bu da nedir?” “Birsürü fobi var bu da yeni mi çıktı allahaşkına?” diye 🙂 Femin-feminen vs. biliyorsunuz varsayıyorum(bilmeyenler için: kadınlık-kadınsılık). Aslında cinsiyetçiliğin de temel taşlarından biri olan bu yaklaşımın üzerine biraz düşünelim istiyorum. Yine cinsiyetçiliğin, seksizmin ne olduğunu bildiğinizi; Bu kavramların Türkiye’deki erkek ve kadın üzerine etkileri gözlemlediğinizi ve farkında olduğunuzu varsayarak yazıma devam etmek istiyorum. Bu yazı için seçtiğim resime bakınca aklınıza neler geldi? Hangi fikirler veya sesler uçuştu? “Aaaa, christiano erkek adam. Nolmuş yahu”, “Abi erkek adam yaaa tövbe tövbe, şapka ve saça bak *mk”, “Aaaa şorta bak bu ne ya” ya da “Artık eskisi gibi çekici gelmiyor gözüme” gibiyse bu feminenfobiye giriyor. Kadınlığa ait özellikleri erkeklere veyahut kadınlara yakıştıramama, bu tarz insanlara gıcık olma, korkma veya nefret etme haline de feminenfobi deniyor. Hayatımızda birçoğumuz, gerek egolarımızla, gerek toplumsal öğretilerle, gerekse kötü yaşam deneyimlerimiz yüzünden bazı fobiler ediniyoruz. Feminenfobiye değinme isteğimin nedeni zannedildiğinden çok daha kalıplaşmış olduğu, hatta nefret cinayetlerine sebep olan homofobi ve transfobiye, kadına şiddet ve cinayette bile erkeği haklı görmenin ALTINDA YATAN FOBİ olması. Eğer hak mücadelesi vereceksek bazı fobileri yenerken, tıkandığımız kısımlarda daha derinlere inmemiz gerekir. Biraz düşünelim, kendimize bazı sorular soralım? feminen fobi bilinçaltı feminenfobi Heteroseksüel erkekler? Bakın ne diyeceğim; Hiç “feminen” erkeklerle dalga geçip, anormal olarak gördünüz mü? Ya da içinizde bir feminenlik keşfedip toplum baskılarından dolayı kendinizi hiç maskeliyor musunuz? Sizce maskülen olmak, erkek gibi olmak çok mu önemli? Küfür etmeden “erkeklik” olmaz mı? Bir erkek, illa kalın sesli mi olmalıdır? Skinny jeans erkekliğinizi bozar mı? Feminen bir adam

Bir gün sonrasıydı. Cidden benim için bulunmaz bir fırsattı ve bunu değerlendirerek kendimi ödüllendirmiştim. O kadar mutluydum ki… Geçen günlerde arkadaşım benim hiç evden çıkmadığımı, hiç sıkılıp sıkılmadığımı sordu. Arada bir okula gdiyorsun dedi. Ay ben de dedim geçen dönemlerin yorgunluğunu attım 😀 Neyse, sanırım baya baya arkasından iş çeviriyormuş gibi birşey oldum. Konumuz daha fazla dağılmadan 90’lı yılların Lubunya olma haline bir göz atalım! Yine aynı mekana gitmek için yola koyulmuştum. Acaba gider miyim gitmez miyim diye düşünüyordum. Fakat yine de gittim, gittiğime de çok memnun oldum. E bu sefer elimle koymuş gibi gittim mekana. Bir de ne göreyim: KALABALIK! Ay dedim, tıklım tıklım, küçücük mekan neresine sığacağız diye kara kara düşündüm. Erkenden sıra olmak gerekti, e tabi kalabalık da gitgide arttı. Çok uzatmadan, oyun zamanı gelmişti… Hepimiz içeri girdik tekrar ve ben şok oldum. O mekan genişlemiş! Bir gün içerisinde inşaata almışlar ve ORASI EN AZ 50 KİŞİNİN sığacağı bir yer olmuş. Yaratıcı gördüm mekan tasarımı konusunda. LCD ekranlar vardı, oyuncuların oyun sırasında iç seslerini de yansıttığı için herkesin iç dünyasına girebilmiştik. 90lar lubunya olmak lgbt tiyatro dekor mekan artı Bu sefer ana planda geyler ve lezbiyenler var. Transların pabucu biraz dama atılmış gibiydi. Yani oyun içindeki yerleri daha azdı. Kitap ve tarihin değişimine veriyorum bunu. Bir geyin gezi parkını keşfetmesi, Tansu ÇİLLER dönemindeki umutları ve kişisel gelişiminden yola çıkmış bir oyun. Aşka o kadar yer verilmiyor, fakat yer verilen sahneler de oldukça cüretkar. Onur yürüyüşü düzenleme çalışmaları, 90′ ların faşizanlığı, gelen yabancı milletvekillerinin bile insanlık dışı muameleler

Bazı kimselerin ilişki tarzları herkese göre farklıdır ve onlar istedikleri duygunun tadını eşcinsel ilişkilerde bulurlar. Bu kişiler genellikle travestiler ile birlikte olur ve tatminlerini yakalamış olurlar. Başka bir şekilde tatmin olmaları ya da girdikleri ilişkilerden zevk almaları ise söz konusu değildir. Ülkemizde çoğu kişinin düşündüğünün aksine bu duygular geçici değil içten gelen ve karşı konulamaz hislerdir. Bir travesti tercih eden kişiye hangi açıdan bakmasını bilmeyenler bu şekilde düşünürler ve bilim bunun aksini ortaya koymuş durumdadır. Kendilerine bu tarzı uygun görenlerin istedikleri şey bilimin ortaya koyduğu bu gerçeği herkesin görmesidir. Ancak insanlar bilgisi olmadığı konular hakkında bile yorum yapmaktan çekinmiyorlar. Özellikle tercihler bağlamında insanlar kendi düşündükleri şeyden başka bir şeyin doğru olacağına inanmıyor. Bu da onların bakış açılarının ne kadar yanlış olduğunu gösteriyor. Gerektiği gibi düşünebilmek ve bilgisi olunan konuda yorumda bulunmak en doğrusudur ve herkesin buna uyduğu takdirde ilerilere gitmek mümkün olabilir. Herkesin bildiği üzere travesti bayanlar tercih edilmekte ve farklı tatları partnerlerine sunmaktadır. Anlaşılması zor olmayan bu durum için olumsuz yargıda bulunmak için bilgi gerekir ve geniş bakış açısının yerleşmiş olması gerekir. Çoğu konuda olduğu gibi bu konuda da eksik olan ülkemizdeki insanlar hemen kendi doğruları ile karşıdaki düşünceyi çürütmeye çalışır ancak günümüzde bu birliktelikler için savunmaları yetersiz kalmıştır. Artık insanların özgür olduğu ve hayatını kendi yönlendirdiği birlikteliklere ihtiyaç duyduğunu görememek imkansızdır. Görülse dahi karşı çıkmaya çalışanlar boş çabalamaları ile kalırlar. Bir fayda edemedikleri gibi çabalarının da boşa gitmesi kaçınılmazdır. Seksi ankara travesti bayanların tercih ediliyor olması ve değişik bir tarzda hizmet sunuyor olması kimseyi rahatsız etmemelidir. Eğer mutluluğu

İnsanlara yön veren ve hayatlarını anlamlandıran şeyler büyük mutluluklar değil aslında küçük küçük her anı dolu yaşatan şeylerdir. Ne kadar küçük mutluluklarla hayat dolu olursa o kadar fazla anlamı olur bir hayatın. Çünkü bu küçük şeyler büyük sıkıntıların araya girmesini engeller. Büyük mutluluklar kısa süreli haz verirler ve geçicidirler ancak diğerleri ise araları dolduran ve sım sıkıya bağlı olan şeylerdir. Bunu idrak edebilen ve kendi hayatına küçük mutlulukları sıkça sokan kişiler hayatlarını güzel anlamlandırır ve yaşadıklarından pişmanlık duymazlar. Cinsel ilişkiler için bile geçerli olan bu küçük mutluluklar seçilen partnerle doğrudan ilintilidir. İstediği tarzda bir partneri bulan ve isterse travesti olan onunla sıkça küçük mutlulukları alan birisi güzel bir yaşam sürebilir. Kendi tarzları ile farklı olan travestiler hayatlarına giren ve birlikteliklerinden memnun olan partnerleri ile zevklerin tadına varabiliyor ve onlara gerçek mutluluğu tattırabiliyorlar. Gerçek adresi iyi bilen ve hayatını bu tarzda anlamlandırabilen kişiler için en kaliteli olanları ankara travesti bayanlar olabiliyor. Verdikleri zevkler ile bu kişilerin hafızalarına kazınan ve kesinlikle en az bir defa daha tercih edilen travesti bayanlar da yine en çok tercih edilenler arasında yer alıyorlar. Bir başkasının mutluluk tercihi kimsenin yargılayacağı bir durum olmadığından diledikleri gibi yaşamayı hayatlarını anlamlandıran bu kimseler kendileri için en doğru olanı yapıyorlar. Hayatlarını mutluluklarla dolduran birisi hem özgürlüğüne hem de zevklerine düşküdür. Bu düşkünlük gerçek mutluluğun kapılarını sonuna kadar aralar ve onların hayatlarından zevk aldıkları noktaya getirir. Döngüsel süreçlerden geçip zaman zaman mutlulukları büyüterek yaşamaktansa belkide bu tarzı benimsemek daha akılcı olabilir. Bu düşünceler kimileri için ters gelse kimileri için yanlış olsada yaşanılan

“Uzun süren sancılı saatlerden sonra ‘Evet, anne ben eşcinselim, erkeklerden hoşlanıyorum’ dedi oğlum bana. O an tüm dünya başıma yıkılmıştı, sanki dünya durmuştu. Kulaklarım asla kabul etmiyordu. Eşim de ben de ağlıyorduk. Çok sarsıcıydı.” Oğlunun eşcinsel olduğunu öğrenen bir annenin tanıklığı. Türkiye’de eşcinsel olmak yeterince zorken eşcinsel annesi olmak kolay mı? 17 yaşındaki oğlunun eşcinsel olduğunu söylemesiyle bu gerçekle yüzleşen Güler G. Elele aracılığıyla annelere sesleniyor: “Lütfen çocuklarınızı dinleyin. Belki onlar yerine asıl değişmesi gerekenler sizlersiniz. 49 yaşında, hayatını çocuklarına adamış bir anne Güler G. Her Türk annesi gibi… Eşi emekli albay. Oğlu Tolga 22, kızı ise 29 yaşında. Güler Hanım, Tolga’nın “Ben eşcinselim” diyerek ailesine açılmasının ardından yaşadığı travmayı anlattı. Yaşadıklarını ve hislerini zaman zaman gözyaşları içinde sözlere dökerken bir yandan da durumu kabullenmenin bir anne için ne kadar zor olduğunu tekrarlayıp durdu. Ama geçen beş yıl ona çok şey öğretmiş. En önemlisi oğlunu yeniden kazanmış. “Sürekli onları gözlemler, onları izler, onların önündeki engelleri kaldırmak için çabalardım” diyor Güler Hanım çocuklarını büyüttüğü yılları anlatırken: “Onlarla nefes alıyordum adeta. Hatta çocuklarım okula giderken onların ayakkabılarını bağlardım.” Güler Hanım çocuklarını büyütürken bütün ilgisini ve sevgisini hissettirmiş onlara. Ancak oğlu Tolga 17 yaşına geldiğinde bir şeylerin ters gittiğini hissetmeye başlamış: “İnsan çocuğunu bu kadar yakından izlerken hiçbir şeyi gözden kaçırmıyor. Oğlum 17 yaşına geldiğinde ondaki huzursuzluğu, gerginliği iyice hissetmeye başladım. Sürekli üstü kapalı konuşmalar, zaman zaman okula gitmek istememeler, kızlarla ilgili bir şeyler sorduğumuzda üstü kapalı konuşmalar, çekip odasına gitmeler…” Kısacası oğlunun hayatında bir tuhaflık olduğunun farkına varıyor: “Aklıma bazı şeyler gelir

Ayta Sözeri’yi birçok dizide, tiyatroda izlediniz. Son olarak ‘Güneşi Gördüm’de bir travestiyi canlandırdı. İşin sürprizli yanıysa onun transseksüel olması… İsmi Ayta Sözeri. Kendisine seçtiği isim bu, evvelki adını bilmiyoruz, sormadık. Sokakta görüp, ‘tehlikeli’ belleyip iki adım gerisinde kalmayı seçebileceğiniz ‘cinslerden.’ Transseksüel. Oyuncu. Şarkıcı. İzmirli ve Ege Üniversitesi İşletme mezunu. Çok matrak, bir saatlik vakitte kendiyle de, hemcinsleriyle de, sizinle de çok güzel geçiyor dalgasını. Sokakta gördüğünüzde içinizden geçirdiğiniz gibi bedenini değil, sesini ve oyunculuğunu satıyor. Seks işçiliği yapmak zorunda kalmayan, Türkiye’deki tek tük şanslı ‘trans’tan biri… Onu nerede mi bulduk? Aslına bakarsanız, Levent Kırca Tiyatrosu’nun ‘Toros Canavarı’ndan, popüler diziler ‘Hayat Bağları’, ‘Dadı’, ‘Dudaktan Kalbe’, ‘Arka Sokaklar’a kadar hemen her fırsatta çıkıyormuş karşımıza. Ama çoğu kez, kendisinden beklenen ‘sokaktaki transseksüel’ yerine, sıradan kadın rollerinde oynadığı için fark etmemişiz belli ki… Klişeleri tekrar eden, hikâyesi olmayan hiçbir trans rolünü kabul etmiyor. Ayta Sözeri’yle ‘Güneşi Gördüm’deki transseksüel Tuana rolü vesilesiyle buluştuk. Türkiye’de transseksüel olup oyunculuk yapmak nasılmış, dinledik… Özgeçmişinizde ‘Karakteri olmayan hiçbir transseksüel ve travesti rolünü kabul etmiyorum’ diye bir ibare var. Size çoklukla bu roller mi teklif ediliyor? Benim için en zor olan bir travestiyi veya transseksüeli oynamak. Karakteri olmayan derken kastettiğim, çok kötüyü oynayanlar… Burası Beyoğlu ya, muhakkak bir travesti olmalı ama o mutlaka kavga ediyordur, ya birisini kesiyordur, ya pazarlık yapıyordur… Cinsiyet olarak hepimiz aynıyız; sokaktaki de, ben de, Bülent Ersoy da. Ama yaptığımız işler, olduğumuz yerler farklı. Sonra düz roller oynadım; hapishane müdiresi, mahkûm kadın, şarkıcı kadın. Onları oynayınca da birden travesti rolü gelince tuhaf hissettim. Aslında transseksüelim ama

Önce gey hakemin haklarını tartıştık, sonra da polis teşkilatının içindeki eşcinsel ‘unsur’ları. Konu, “eşcinsel istihdamı” olunca ilgili kurumların ve kişilerin ağzını bıçak açmıyor. Eylül ayında, New York’ta lezbiyen, gey, biseksüel ve transseksüellere yönelik bir kariyer fuarı düzenlendi. Sloganı “Çalışmak için açıkla (Out to work)” olan fuarda tam 41 şirket ‘çeşitliliği (diversity)’ desteklediğini cümle âleme ilan etti. Organizatörlüğünü Gay Center ve Greenwich Village – Chelsea Ticaret Odası’nın üstlendiği fuarın sponsorlarından bazıları ise şöyle sıralanıyordu: Johnson & Johnson, Novartis, Pfizer, PepsiCo… Şimdiye kadar bu fuar sayesinde kaç kişinin işe alındığı net olarak bilinmese de etkinliğin eşcinsel ve transseksüellerin istihdama katılmaları noktasında atılan ciddi bir adım olduğu kesin. Dünyanın pek çok ünlü şirketinin önde gelen markalarıyla destek verdiği bu organizasyonun gerçekleşebilmesinde Amerikan kültürünün çeşitliliğinin yanı sıra ülkenin hukuk sisteminin de etkili olduğu aşikâr. Bu ülkedeki yasalara göre iş görüşmelerinde işveren, hiç kimseye cinsel kimliğini soramaz, işe alımlarda cinsel yönelime göre karar veremez, işten çıkartmalarda eşcinsellik bir kriter olarak kullanılamaz. Çünkü tüm bunlar, doğrudan ayrımcılığa girer ve insan haklarıyla bağdaşmaz. ABD, gey nüfusun toplumun her alanında aktif rol alabilmek, haklarını savunabilmek ve daha insanca bir yaşama kavuşabilmek için ciddi mücadele verdiği ülkelerin başında geliyor. Bu yüzden de tüm dini, milli ve ırksal azınlıklar gibi geyler de burada pek çok ülke vatandaşına göre göreceli olarak daha iyi konumda. 2005-2006 yıllarını kapsayan bir araştırmaya göre Amerika’da 8.8 milyon gey var. Bu rakam yaklaşık olarak ülkenin toplam nüfusunun yüzde 3’üne denk geliyor. Eşcinsellerin sayısı ve nüfusa oranları konusunda kesin veriler yok. Bu konu üzerinde çalışan Epstein’in “A

“Üzgünüm ama hepimiz uzun zamandır şöyle veya böyle tedavi altına alınmış durumdayız. Ama merak etmeyin bilimsel, düşünsel, ahlaki ve hatta ve hatta dini altyapıları olmayan – ki o yüzden mizaha konu oluyorlar – bu zihniyetin başarıya ulaşma şansı yoktur.” Günlerdir kelimeler boğazımda düğümleniyor, harflere dökebilmenin zorluğunu varın siz hesaplayın. Aileden sorumlu bakan “eşcinseller hasta” demiş, mahalle baskısı diye avaz avaz bağıranlar sanki kafalarına taş düşmüş gibi “bu ne yaavv diye” oraya buraya soruyorlar.” Platon, Michelangelo, Çaykovski, Shakespeare, Foucault, Sokrat, Sappho, Virginia Woolf, Büyük İskender, Gide, Sait Faik, Oscar Wilde, Leonardo da Vinci, Aslan Yürekli Richard, Sezar ve daha binlercesi demiiiii hasta” diye soruyorlar da soruyorlar. Hayretle. Hadi hayretler içinde bir kaç tane de ben ekleyeyim, Murathan Mungan da mı, Ferhan Özpetek de mi hasta. Dinozor Hakkı gibi provokatörce yaklaşanların yanı sıra merkez medya topyekûn eyvahlarda. Ben de izninizle günaydın diyorum onlara. Hem de ne günaydın. Sen yedi yıldır kafanı gömdüğün kumdan şimdi mi çıkardın? Hoş çıkardığın da pek belli değil ya. Hadi onu geçtik Selma Aliye gibi kafaların yetişmesine sen az mı katkı yaptın? Hatırlayın popçumuz Tarkan, eşcinsel fotoları eşliğinde dünyaca ünlenmeye başlayınca merkez medya ne kadar arkasında durdu. “Türklüğün kahraman figürlerinden Tarkan ismi ibnelikle anılamaz” diye yaygara koparıldığında” ve karşılığında Tarkan annesinden gizli koltuğa işemiş çocuk misali kendini savunmak zorunda kaldığında neredeydiniz. Peki ya Tarkan “Ben Bulgaristan’da tedavi oldum” dediğinde niye “Atma recep eşcinsellik tedavi edilemez” diye itiraz etmediniz. Peki ya siz medya kalemşorları… Bugüne kadar eşcinsellik oldu mu susanlar siz değil misiniz. Hep üçüncü kişiler hakkında konuştunuz. Onca

Üniversiteye başladığında erkekti, sonra içindeki kadını keşfetti. Feminist transseksüel Sema, erkek yurdunda kalan bir kadına, etek giyen bir erkeğe indirgenmek istemiyor. Onun bütün bedeni bir siyasal simge; o üniversitede başka bir varoluş mücadelesi veriyor Bugün sokağa çıktığımda yine her zamanki gibi bütün insanlar bana bakıyordu. Durakta çocuklar bana ‘Abla Allah seni sevdiğine kavuştursun’ deyip gülüştüler. Yanımdan geçen bir çift ‘Tırrrooo’ diye bağırdı. İki üç tane ‘delikanlı’ da arkamdan ‘Abiiiiii abiiiiiii, baksana, sen kız mısın erkek misin?’ dedi. Bunun yanında ‘İyi sabahlar hanfendi’ ya da ‘Aşkım, nasılsın?’ diyen, önümden geçerken bacağıma çimdik atıp gülen ya da yanımda bir kadın arkadaşım varken ona ‘Baksana, bu senden daha güzel’ diyenler de oldu. Hemen hemen herkes bir dürtüşme halindeydi; ‘Baksana, baksana’ deyip birbirlerine beni gösteriyorlardı. Birkaç arkadaşımla karşılaştım, ‘Abi nasılsın yaa?’ dediler. Alışkanlık herhalde… Haa, bu arada durakta beklerken otobüsten fotoğrafımı çekenler oldu. O arada bir adam bir şeyler sordu, diğer bir tanesi de yaklaşıp ‘O seni rahatsız mı ediyor? Gel seni Eminönü’ne götüreyim oradan taksiye biner gideceğin yere gidersin. Bir tost ısmarlarım, hem orda bizim işyeri var’ dedi. Otobüste yanıma oturan teyze ise gözlüklerini indirip bana baktı ‘Eşşşşhhedüennnaa…’ deyip pofurdandı.” Geçen yılki Onur Yürüyüşü’ne dair yazdığı yazıya böyle başlamıştı Sema. Tarzı bu; ince tespitler, kara mizah… O gün topuklu ayakkabılarını takırdatarak çıktığı sahnede, tam da bunu kullanarak bütün salonu 15 dakika boyunca nasıl kilitleyebildiğini gözlerimle gördüm. Boğaziçi Üniversitesi Eleştiri ve Kültür Araştırmaları Yüksek Lisans Programı’nın, ilkini 2004’te düzenlediği ‘Queer, Türkiye ve Kimlik’ konferansının ‘transgender’ temalı ikincisi geçen hafta yapıldı. İşte Sema, oradaki konuşmacılardan

Dışarı çıktığımızda gerçekten iyi vakit geçirmek isteriz, değil mi? Arkadaşlarımızla ya da sevgililerimizle gittiğimiz mekânlarda rahatsız edilmek, “kendi paranla rezil olmak” çok can sıkıcı bir durum. Deneme-yanılma yöntemiyle neresi LGBT-dostu, nereyi eşe dosta anlatıp tehlikeli bölge ilan etmeliyim diye uğraşmak ise fazla yorucu. Enerjinizi eğlenceye saklamanız için Ankara’da çeşitli mekânlarla görüşüp LGBT’lere bakışlarını öğrenmeye çalıştık. Yalnız bir uyarımız var: İşletmecilerin görüşleriyle mekânlarda yaşananlar zaman zaman birbirini tutmuyor. O yüzden sizlere LGBT-dostu diye tanıttığımız bu mekânlardaki olası rahatsızlıklar için şimdiden özür dileriz. Karşılaştığınız kötü muameleleri aktarmak için Facebook üzerinden “Heteroseksist/Homofobik/Transfobik Eğlenceye Hayır!” grubunu kullanabilir (http://www.facebook.com/home.php?sk=group_132262493512802&ap=1) ya da bize mail atabilirsiniz. Bu sayede, yaşananlar üzerinden işletmecilerle yeni bir görüşme yapılabiliriz. Hepinize iyi eğlenceler! Acme Oldukça yeni ve özel bir kafe. Dinamitlerden etkilendikleri doğru; fakat homofobik değiller. Güler yüzlü, dostane bir ortamla karşılaşacaksınız Acme’de. Menüsü zengin ve kaliteli, fiyatları uygun. Hint çayını özellikle denemelisiniz. Emre Özcan: Bir kafede bir kadın ve erkek ne yapabiliyorsa aynısını iki erkek ya da iki kadın da yapabilmeli. Biz insanları seviyoruz. Mekânımızda kimsenin kimseye ayrımcılık yapmasına izin vermeyiz. Kesinlikle gay-friendly olduğumuzu söyleyebilirim. Ben kendim yaklaşık 10 yıl önce oldukça homofobiktim; fakat eşcinsel arkadaşlarım oldukça bunu aştım. Adres: Konur Sokak 11/9 Kızılay Araftafaray Tuvaletlerinde “kadın/erkek fark etmez, önce insan” yazan, duvarları dev karıncalarla kaplı bir kafe. Oyuncak yapma atölyesine (amigurumi) katılabilir, saçlarınıza rasta yaptırabilir, reggae müziği eşliğinde biranızı ya da sangrianızı yudumlayabilirsiniz. Kerem: Mekânımızda kesinlikle bir ayrımcılık yaşanmamaktadır. Hatta derneğinizin üyesi olup olmadıklarını bilmiyorum; ama sürekli gelen gey arkadaş grupları var. Dolayısıyla herhalde Araf’ın gay-friendly olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Mekânda